Subsidie water-tech export

Het DHI-exportprogramma 2026–2030 (Duurzaam, High-tech, Internationaal) van het ministerie van Buitenlandse Zaken richt zich op duurzame technologie met exportpotentie. Watertech-bedrijven kunnen hierbinnen subsidie aanvragen voor demonstratieprojecten in het buitenland, mits er sprake is van een lokale gastheer met een intentieverklaring. Volgens de Staatscourant 2026 zijn onderzoeks- en productontwikkelingskosten (zonder prototypetest) niet subsidiabel, maar uitvoeringskosten van demonstratie en marktintroductie wel.

Daarnaast bestaat Partners for Water, een programma dat in 2026 subsidies toekende aan consortia met innovatieve oplossingen voor internationale waterzekerheid. Voor fullscale demonstraties in Nederland die als referentie dienen voor buitenlandse afnemers geldt de UPPWATER-regeling, die nadrukkelijk eist dat consortia een eindgebruiker in Nederland bevatten en bijdragen aan lokale waterproblematiek. Voor algemene exportondersteuning zijn de DHI en PIB de meest gebruikte routes.

Het DHI-programma hanteert subsidieplafonds per call; exacte percentages verschillen per projecttype. Voor demonstratieprojecten ligt de steunintensiteit vaak tussen 40% en 60% van de in aanmerking komende kosten, afhankelijk van de MKB-status en innovatiegraad. PIB Internationalisering kent een vaste 50% voor marktverkenning (max. €200.000 per project). Bij het Innovatiekrediet kan tot €50 miljoen geleend worden tegen gunstige voorwaarden, relevant voor kapitaalintensieve waterinfra-export.

Voor referentieprojecten binnen UPPWATER is cumulatie met andere subsidies toegestaan, mits vooraf gemeld bij het ministerie van IenW; financiële wijzigingen moeten expliciet worden voorgelegd. Controleverklaringen zijn verplicht bij bedragen boven €125.000 per deelnemer per project (bron: RVO 2026, Maritiem Masterplan-regeling). De WBSO blijft stapelbaar voor R&D-uren, maar ontwikkelkosten van de aanvraag zelf zijn nergens subsidiabel.

DHI-export is toegankelijk voor Nederlandse ondernemingen met een geldige MVO-zelfscan bij RVO en een concreet exportplan. Veelvoorkomende blocker: buitenlandse partijen zonder substantiële vestiging in Nederland mogen geen consortiumlid zijn in UPPWATER-projecten, waardoor internationale joint ventures soms stranden. Ook moet aangetoond worden dat overheidssteun noodzakelijk is om de buitenlandse markt te betreden – zuiver commerciële projecten zonder barrière vallen af.

Voor demonstratieprojecten is een intentieverklaring van de buitenlandse gastheer verplicht; ontbreekt die, dan is de aanvraag direct onvolledig. Maritieme innovatieprojecten vereisen bovendien een penvoerder-rol binnen het samenwerkingsverband en eHerkenning niveau 3. Referentieprojecten moeten aantoonbaar op het punt staan van een internationale marktdoorbraak; vroege-fase concepten zonder fullscale-ervaring worden niet geaccepteerd. Check altijd of je BMKB-borgstelling kunt inzetten voor werkkapitaal, zodat liquiditeit geen blocker wordt tijdens lange aanvraagprocedures.

Een gangbare opzet: WBSO voor R&D-uren (32% tot €380.000 loonsom, 16% daarboven), MIT Haalbaarheid voor technische feasibility (max. €40.000, 40% kleine onderneming), en vervolgens DHI-export voor het demonstratieproject in bijvoorbeeld Vietnam of Kenia. Na succesvolle demonstratie kan PIB marktbewerking financieren en eventueel het Innovatiekrediet de productiecapaciteit schalen.

Let op: cumulatie moet je per regeling checken. DHI staat cumulatie toe zolang het totaal niet boven de EU-staatssteunlimieten uitkomt; UPPWATER eist voorafgaande melding bij het ministerie. De EIA of MIA/Vamil zijn stapelbaar voor investeringen in duurzame productieapparatuur in Nederland, maar dekken geen buitenlandse CAPEX. Een goed opgezette funding-mix kan 50–70% van de totale go-to-market-kosten dekken.